Het Corona of Covid-19 virus heeft impact op iedereen in de wereld. Of het nu door de maatregelen is of door de angst om ziek te worden. In meerdere landen lijken we over de grootste piek heen te zijn. Wat zal de blijvende impact van dit virus zijn?

Emotioneel

Ik denk dat bijna iedereen verrast is, dat een griepvirus zo’n grote invloed kan hebben op de wereld, de mensen en de economie. Zeker voor diegenen die hun leven goed op orde lijken te hebben met voldoende inkomen, sociale contacten en zelf gezond zijn is zo’n invloed van buiten die alles op de kop kan zetten, ingrijpend. We lijken in een soort zelfbedachte zekerheid te leven dat dat ‘goede wereldje’ onaantastbaar is. Dat is het dus niet. Een wake-up call?
En diegenen waarbij het allemaal toch al niet zo goed ging, kan deze virusuitbraak wellicht de zoveelste tegenslag betekenen door verlies van werk of inkomen en een depressie lijkt dichterbij dan ooit.
En natuurlijk is de impact groot voor diegenen die familie of vrienden zien sterven, soms in afwezigheid van dierbaren.

Maar er zijn ook mooie emoties zichtbaar: verbondenheid, behulpzaamheid, zorgzaamheid groeit. Er is veel uitgesproken waardering voor mensen in de zorg. Door de 1,5 meter samenleving worden we bewust dat we de knuffel, de zoen op de wang, het klopje op de schouder missen. We kijken meer naar elkaar om.

Economisch

De impact die dit Corona virus economisch heeft is ook groot. Er zijn echter wel veel verschillen. Daar waar de ene zijn baan verliest, zijn bedrijf failliet ziet gaan, lijkt de ander met een paar maatregelen en acties, gewoon verder te kunnen gaan. Gelukkig komt de overheid hier in Nederland met meerdere maatregelen, maar het is vaak onvoldoende of komt laat en de economische problemen zijn een feit. De ECB kan er wel geld bij drukken alsof het niets kost, maar het risico op langere termijn, hoge inflatie, is wellicht even erg?

Wat mij ook opvalt is dat, ook al leg je diverse sectoren plat, het leven toch doorgaat. Er zijn dus veel sectoren die draaien op niet noodzakelijke behoeften, luxe misschien? Dat is wellicht logisch, maar het valt mij nu meer dan ooit op: vliegvaartmaatschappijen, horeca, reiswereld, toerisme, we kunnen er blijkbaar ook zonder. Natuurlijk, de wereld is leuker met deze sectoren.

En natuurlijk geeft deze Corona virusuitbraak ook economisch positieve ontwikkelingen. Moeten we alles wel zo goedkoop mogelijk laten maken in Verweggistan? Of moeten we essentiële zaken in eigen land houden? En ook de maatregelen van de overheid vragen om allerlei nieuwe zaken als plexiglas schermen en apps waarmee we bezoek kunnen reserveren wat voorheen niet nodig was. De echte ondernemer bloeit op door de nieuwe kansen die hij ziet en realiseert.

Leiderschap

In tijden van crisis zie je de ware leiders opstaan. Ze kiezen een strategie, gaan daar volmondig voor staan, dragen dat uit alsof het de enige of meest logische weg is en houden daaraan vast. In Nederland doet Rutte dat door als basis de wetenschap te gebruiken maar ook het beleid sterk af te stemmen op sociaal-maatschappelijke behoeften. Dit laatste zie je door de sluiting van scholen bijvoorbeeld. Hij past zijn beleid aan op zo’n manier dat de acceptatie van zijn beleid groot blijft. Zoals Darwin al zei: “het is niet de sterkste of de slimste die overleefd maar diegene die zich weet aan te passen aan veranderende omstandigheden”. In China kan de overheid meer sturend optreden omdat de maatschappij daar anders is. In Amerika en Brazilië kiezen leiders voor andere methoden wat op z’n minst verbazing oproept, zij het niet volledige afkeur van het beleid. En dan ben je de weinige grip op de crisis die je had, kwijt.

Wat blijft?

Ik denk dat we ons meer bewust zijn, ook na de crisis van “how fragile we are” zoals Sting dat bezong.

Ik hoop dat ook de groei in eenheidsbewustzijn blijft door de “alleen samen krijgen we Corona onder controle”. Al kan die sociale eensgezindheid ook wel weer snel over zijn als we met z’n allen terugvallen naar individualisme. En dat we het niet allemaal met elkaar eens zijn, blijkt na de keuze van Femke Halsema om het recht op protest belangrijker te vinden dan de 1,5m regels en risico’s.

Thuiswerken werkt maar is niet zo leuk als werken op kantoor. We gaan het kantoor weer meer waarderen, zelfs het contact met die minder leuke collega. Maar het thuiswerken laat ook zien dat al die files elke dag echt niet nodig zijn. Thuiswerken kan dus meer ‘gewoon’ worden al ligt dat wel aan het werk wat je doet en of je er thuis ruimte voor hebt.
Hetzelfde geldt voor scholen waarbij digitale les op afstand wellicht niet zo effectief is en zeker niet zo leuk, maar het kan wel, zo blijkt.

En leiderschap? Verkiezingen maken uiteindelijk in democratische landen duidelijk wat we van onze leiders vinden. Maar als directeur / ondernemer / manager kunnen we er ook van leren. Hoe duidelijk en flexibel zijn wij in onze leiderschapsstijl? Wordt het tijd om onze standaard manier van leiden aan te passen?

Conclusie

Het leven gaat met vallen en opstaan en zonder te vallen hadden we waarschijnlijk nooit goed leren lopen. Niemand wil dit corona virus of de gevolgen die het heeft. En ja, de gevolgen zijn voor de ene veel erger dan voor de ander. Maar ook deze crisis kent positieve punten, leermomenten, kansen. Laten we hopen die te vinden en te realiseren.