Ik weet niet of u het ook heeft maar ik verbaas mij de laatste tijd over de enorme agressie in onze maatschappij. Tegen de regering, de koning, de media en tegen hulpverleners. En dan vraag ik mij af: Wat is er toch aan de hand? Een liedje die daarbij steeds naar boven komt is van Black Eyed Peas Where is the Love? En als u de link volgt, dan vind ik de songtekst van 2003 nog steeds heel passend.

What’s going on with the world, momma
People living like they ain’t got no mommas
I think they all distracted by the drama and Attracted to the trauma, mamma
I think they don’t understand the concept or the meaning of karma

Wellicht ben ik wat naief en goedgelovig dat ik nog steeds denk dat onze regering z’n stinkende best doet om ons door deze corona crisis te leiden. En natuurlijk maken ze fouten, nemen ze besluiten die achteraf niet slim waren maar ik heb nog geen twijfels bij hun goede intenties. Het is nu eenmaal niet gemakkelijk kiezen tussen gezondheid, economie en sociale belangen van iedereen. En dan maatregelen bedenken waar hopelijk het grootste gedeelte van de bevolking zich aan wil houden… En dan komen er straks ook nog verkiezingen aan waar je goed uit wilt komen…

Ook weet ik dat de koning fouten maakt, beetje dom, maar moet hij daarom weg? En dat de media gekleurd is, ook de NOS, is van alle tijden, maar is dat bewust of gewoon de kleur van de bril waarmee zij naar de realiteit kijken?

Nu snap ik dat sommige mensen kwaad zijn. Als je direct getroffen wordt door de maatregelen b.v. omdat je in de horeca werkt, mag je best kwaad zijn. De logica achter sommige maatregelen is vaak te weerleggen. Feiten, aannames en fake-news lopen ook hier in Nederland door elkaar heen, wat is nog waar? En die kwaadheid mag je gerust laten horen op je social media, in forums, in demonstaties of protesten. Lang leve de vrijheid van meningsuiting!

Zelf ben ik zeker ook niet de liefste of de gemakkelijkste. Ik ben misschien van nature wel recalcitrant, verzet mij ook tegen inperkingen van mijn vrijheid, kan wel eens te kritisch zijn, te veel zeuren/protesteren om niks. Ja, ik kan dus nog wel wat leren.

Maar de vrijheid van je mening uiten in Nederland neemt andere vormen aan. Het gaat in mijn ogen te ver, te grof. Het woordgebruik verandert van stellig, waarbij discussie nog mogelijk is, naar grof schelden waar het alleen lijkt te gaan om de ander bang te maken. Anderen belemmeren hun werk te doen of zelfs anderen fysiek aanvallen gaat te ver. Alleen omdat ze ergens voor staan, een andere mening hebben die jou niet past?

En dan denk ik: Where is the Love?

Het lijkt eenvoudig de groep die in mijn ogen te ver gaat, af te doen als een kleine minderheid of domme mensen. Dat is gemakkelijk maar maak ik dan niet dezelfde fout door te snel te oordelen? Te discrimineren? Want ik weet dat als je ergens kwaad over bent, en je wordt niet gehoord, dan loopt de kwaadheid op en de manier waarop je dat uit, verandert mee. Het is gewoon een volgende stap op de ladder die uiteindelijk leidt tot buiten proportioneel geweld. Natuurlijk kunnen we wachten totdat iemand boven op de ladder in de fout gaat en iemand vermoord, een politicus, een leraar, iemand. Het zou zeker een kentering kunnen brengen maar laten we dit alsjeblieft voorkomen. Dus laten we de groep die zich zo (te) fel uit niet negeren of discrimineren.

And to discriminate only generates hate
And when you hate then you’re bound to get irate
Madness is what you demonstrate
And that’s exactly how hate works and operates
Man, we gotta set it straight
Take control of your mind and just meditate And let your soul just gravitate
To the love, so the whole world celebrate it

En de felheid komt ook van heel slimme mensen, mensen waar ik tegen op kijk, respect voor heb wegens hun inzichten, uitspraken en daden, die een brede kijk hebben op de wereld en dan denk ik, wat is er toch aan de hand?

Zou het niet beter zijn in gesprek te gaan met hen die kwaad zijn, naar hen te luisteren wat hun mening, hun angst is? En dat is moeilijk, zeker omdat de emoties al zo hoog zijn opgelopen dat zinvolle discussie onmogelijk lijkt. En toch, zou dat niet een oplossing kunnen zijn? Proberen te begrijpen wat de reden is achter deze felheid? Want ik ben er van overtuigd dat daar ook ergens een waarheid in zit, iets wat ons wijzer maakt, waar we van kunnen leren. Zelfs al zullen we niet blij zijn met de inzichten misschien, luisteren kan toch wel?

Toen ik jaren geleden het nummer Where is the Love hoorde, dacht ik ‘mooi nummer’ en ‘een weergave van de Amerikaanse getto’s’. Niet gedacht dat het nu zo passend is in een Nederland van vandaag. Tolerantie, respect, liefde en begrip voor hen die anders denken is even ver te zoeken, lijkt het wel.

Als ik dit schrijf denk ik direct, tja, ook ik kan hiervan leren, dit beter doen, beter nadenken voordat ik wat zeg of schrijf. Want weten is één, doen is wat lastiger. Ook ik heb “to practice what I preach”…

Ben ik dan “addicted to the drama” dat ik dit schrijf? Nee, denk ik niet, ik maak me wel zorgen.

Misschien kan iedereen die dit leest het nummer nog eens opzoeken, naar luisteren, naar kijken, laten horen, grijs draaien (oldschool, I know) en de songtekst lezen en laten lezen…

#luisteren #respect #liefde